Domina, o luna nostra, mitte lucem tuam

Quid tristes querimoniae, si non supplicio culpa reciditur?

Sonitumne ferrorum audis? Clamor gentium est ille, haud lamentum ergastuli.

Caedes immanes, sopores necesse

Non possent lucem et nostram spem necare

Vola, columbula nostra, vola

Quom luce lunae

Vola, cara columbula, sine fine vola

Vola, cara columbula, ad sublunaria

Audite fati campana sonat

Aestus attulit spemque liberam

Annorum mille mala, atra mala

A patria sub luna ablutum

Ad caeruleum mare rapietur

Assurge, o luna, tenebras illumina

Dum nulla supersit o sedes aerumnae

Ut impii lunas usurpantes nullas sedes habeant hoc modo

In atra tenebris perpetuo mergantur